Blog van de Binnenkamer

Binnenkijken bij de Binnenkamer: dé stap

‘Het klinkt zo heftig, een afspraak bij een psycholoog’ of ‘ik moet mijn problemen toch zelf op kunnen lossen’ en ‘er zijn zoveel mensen die veel ergere problemen hebben dan ik’. Deze opmerkingen hoor ik vaak. Voor veel mensen is het een hele beslissing om een afspraak met een psycholoog te maken.

Tobben
Misschien klinkt het raar, maar: ik begrijp die gedachten maar al te goed. Toen mijn eigen zoon een tijdje niet lekker in zijn vel zat, dacht ik precies hetzelfde. Ik deed er nog een schepje bovenop: ‘ik moet dit als psycholoog toch zeker wel zelf op kunnen lossen!’ Toen mijn man en ik uiteindelijk tegenover een kundige, sympathieke dame zaten die begripvol naar ons luisterde, voelde ik me alleen maar opgelucht. Ze begreep ons geworstel. En we hoefden even niet in ons eentje te tobben over hoe de puzzelstukjes van het leven nou precies in elkaar passen.

Het hele plaatje
Achteraf – of eigenlijk op het moment zelf al – snap ik wel dat het onzin is om alles zelf te moeten kunnen. Voor mijn lieve kind ben ik geen psycholoog, maar gewoon zijn moeder die door de bomen het bos soms niet meer ziet. En dat geldt voor iedereen. In heel veel situaties is het probleem niet dat je niet kunt bedenken dat je gedachten niet functioneel zijn, of dat je angsten te groot zijn voor de nuchtere werkelijkheid. Het is eerder zo dat je met je neus te dicht op de spiegel zit, waardoor je je eigen hele plaatje niet meer zo helder ziet. En daar kan een psycholoog (spiegel-oog ;-)) goed bij helpen.

Doolhof
Ik omschrijf het altijd zo: als cliënt (zo noem ik degene die zich aangemeld heeft) ben jij de expert van je gevoelens en gedachten – niemand anders dan jijzelf weet immers wat je écht voelt of denkt. En vaak weet de cliënt ook al wat er anders zou moeten lopen. Alleen is de route naar dat ‘anders’ vaak lastig te zien. Dat komt omdat je in je eigen leven als het ware in een doolhof staat en je niet kunt zien waar de uitgang is. Er is geen overzicht en daardoor neem je bijvoorbeeld steeds dezelfde route.

Rode draad
De psycholoog heeft als taak om mee te denken over de plattegrond van het doolhof. Met andere woorden: ik ben betrokken bij het verhaal en kan tegelijk met wat afstand luisteren. Dat maakt het makkelijker om de rode draad te vinden. Daarbij heb ik de kennis en kunde in huis om met specifieke problemen om te gaan.

Geen rekening met de ander houden
Dan is er nog het ongemakkelijke idee dat je je verhaal gaat vertellen aan iemand die je niet kent. Wat blijkt: dat onbekende maakt het meestal juist makkelijker. Een psycholoog is onafhankelijk, onbevooroordeeld en heeft geen belang in jouw directe omgeving. Hierdoor kun je je als cliënt helemaal op jezelf concentreren. Je mag totaal van jezelf uitgaan zonder dat je rekening hoeft te houden met de ander. Dat kan heel verfrissend zijn! Als je het zo bekijkt, wordt de drempel om die afspraak te plannen toch al een stuk lager?

Kennismakingskwartiertje
Een belangrijke voorwaarde is dat je je prettig voelt bij de psycholoog. Dat is de reden dat ik het kennismakingskwartiertje heb geïntroduceerd. Een korte afspraak die vooral bedoeld is om even te ‘snuffelen’. Klikt het? Kun je je op je gemak gaan voelen? Heb je het idee dat je begrepen zult worden? Ook fijn om te merken dat het geen geitenwollensokkengedoe is, maar een vrij normaal gesprek… Meestal blijkt na zo’n ontmoeting dat de stap naar een eerste afspraak heel klein is geworden. En dan voelt degene tegenover mij zich precies zoals ikzelf destijds met mijn zoon.