Blog van de Binnenkamer

Een helder moment, en nog een.

Gisteren scrolde ik een beetje gedachteloos door mijn Instagram feed. Ik had tien betere dingen te doen natuurlijk. Heel vervelend, want er kroop toch subtiel een knagend gevoel van verzaken en nutteloosheid omhoog, maar dat negeerde ik en ik ging ermee door. Toen stuitte ik op een foto van Katja Schuurman.

Katja, die altijd goed uitziende, prachtige vrouw met flair. Tenminste, dat vind ik. Onder haar foto stelde ze deze vraag aan haar volgers: wat zou jij graag anders willen aan jezelf? En ze trapte zelf af met haar antwoord. Het waren een heleboel dingen. Iets in de trant van: ik zou minder onzeker over mezelf willen zijn, ik zou meer van nut willen zijn voor anderen, enzovoort. Ik kon dat stukje later niet meer terugvinden, dus ik weet het niet woordelijk meer.

Maar: ho eens even! Katja! Wie zou er niet de krullen (ik noem maar wat…) willen van Katja? Of de levenslust die ze uitstraalt? En zelfs zij kan dus moeiteloos een lijst dingen opnoemen die ze zou willen veranderen aan zichzelf. Okee, we weten dat de waarheid op social media niet dé waarheid is. We weten dat ieder huisje zijn kruisje heeft. En als je werkt als psycholoog weet je dat natuurlijk al helemáál! Niemand is volmaakt. En toch was dit weer even een eyeopener, ook voor mij. Zélfs iemand als Katja Schuurman vindt zichzelf niet goed zoals ze is.

Dat maakte me ineens bewust van dat subtiele knagende gevoel dat mij, al scrollend, aan het bekruipen was. ‘Ik ben niet nuttig, ik ben aan het verzaken’, mijn eeuwige strijd met mezelf. Het is eigenlijk nooit goed… Ik zit weer kritisch te zijn tegen mezelf. Dat was een helder moment. Ik realiseerde me dat het zo’n onzin is dat we zo onaardig tegen onszelf kunnen zijn.

Toen las ik verder onder de foto, de commentaren van anderen. Ik zou wel wat gewicht kwijt willen, ik zou meer lef willen hebben, iemand zei zelfs ‘een heleboel eigenlijk’ als antwoord op die vraag: wat zou je aan jezelf willen veranderen. Toen las ik een commentaar van ene Romy. ‘ik zou willen dat ik nog gezond kon worden. Helaas kan dat niet meer. Dus iedereen, ben gelukkig zoals je bent en dat je mag leven’.

Boem! Als ik zojuist al een helder moment had gehad, dan werd het nu nog veel sterker. Waar hebben we het over met zijn allen? Waarom onszelf bekritiseren, waarom kijken naar wat nog niet goed genoeg is, waarom zo negatief? Romy legt verderop uit dat ze met haar opmerking wilde zorgen dat mensen even stil staan bij wat ze hebben. Bij uiterlijke dingen minder belangrijk vinden. Bij het waarderen van je vrienden en familie om je heen hebben en je kinderen mogen zien opgroeien. Dát is rijkdom en geluk.

Bedankt Katja en bedankt Romy. Soms heb je even gedachteloos door je tijdlijn scrollen nodig om de essentie van het leven weer te zien.


@katjaschuurman on Instagram

No Comments

Leave a Comment

Your email address will not be published.